Het OLVOO-koor |
Gemengd koor in de O.L. Vrouwekerk onder leiding van Pablo Escande.
Organiste: Sakura Mitsuhashi.
Contactpersoon: mw. E. van Wingerden, tel. 6239774.
Het koor repeteert elke donderdagavond in 't Spintje (Naarderstraat naast de
kerk) van 20.00 tot 22.00 uur.
Het OLVOO koor op het priesterkoor. Links als 2e Bert, de
koster. Eerste rij 4e van links is Stef de Wit, onze pastoor. Tweede op de 1e
rij rechts is Pablo Escande, organist. Bovenaan rechts de vorige dirigent, Paul Delcour.
Te zien is hoe fraai de kerk gerestaureerd is.
Bekoring…
Wat zijn mensen zonder gemeenschap?
Wat is een gemeenschap zonder kerk?
Wat is een kerk zonder pastor?
Wat is een pastor zonder koor?
Wat is een koor zonder mensen
Een parochie zonder koren is als een kerk zonder toren.
Daar kun je de vlag niet op uitsteken. Daar kun je de
loftrompet niet van laten schallen. Zoals de vlag wappert en de trompet schalt,
willen wij als OLVOO koor de lof zingen, het Woord laten klinken, een
verbindende schakel zijn in de liturgische vieringen. Een koor verklankt met
zang, bekoort met gezongen woord, vertolkt op toon de woorden van het schrift.
De OLVOO parochie is gezegend dat elke viering muzikaal ondersteund wordt.
Tientallen zangers en zangeressen zijn daartoe wekelijks in touw om onze fraaie
kerk in haar evenzo fraaie akoestiek te musiceren.
Als dirigent van het OLVOO Gemengd Koor merk ik hoe belangrijk zo’n kerkkoor is. Zowel voor de muzikale ondersteuning van de vieringen als voor de onderlinge gezelligheid.
Verbondenheid met parochie en elkaar maakt een koor sterk en enthousiast om iedere keer weer een muzikale dienst te leveren.
Het OLVOO koor zet zich hier helemaal voor in, maar…….. Koorzingen kun je niet alleen. Koorzingen doe je met elkaar. Juist dat bijeenkomen van mensen met hun stemmen en samen zingen en zo iets bereiken wat je niet alleen kunt, maakt koorzingen tot een unieke belevenis. Samen sta je sterk, juist ook in een koor. Schroomt niet om eens een keer met ons mee te zingen en ervaar de kracht en het plezier van samen zingen. U bent welkom op donderdagavond van 20.15 tot 22.00 uur. En….altijd een bijzonder gezellige nazit.
Onze parochie vierde onlangs luisterrijk het 100-jarig bestaan. Minder bekend is dat ons OLVOO-koor ook het 100-jarig jubileum kan vieren. Op 20 november als het koor het jaarlijkse Caeciliafeest viert, zal hier aandacht aan worden besteed.
Onze voorzitter, Els van Wingerden vraagt mij om voor Meander de 100 jaar samen te vatten. De redactie geeft mij twee dagen de tijd. Ik krijg een stapel archiefstukken aangeleverd en wrijf mijn ogen uit. Hier is een heel boek over te schrijven!! Ik hoop dat dit nog eens gebeurt.
De geschiedenis begint met een “constituerende vergadering” op 23 maart 1905. Er komt een bestuur, een reglement en het koor wordt onmiddellijk lid van de Nederlandse Gregoriusvereniging. Notaris mr. Luijkx wordt dirigent en organist. Volgens het reglement is de pastoor tevens president van het koor. Ereleden zijn zij die niet zingen maar wel aan het koor betalen (N.B. Tegenwoordig verstaan we onder erelid iets anders). De jaarlijkse contributie bedraagt 60 cent, maar wel moet er een rijksdaalder entreegeld betaald worden. De ereleden betalen minstens 50 cent per jaar. Een werkend lid dat “eene vergadering of repetitie verzuimt bij te wonen, betaalt voor elk verzuim eene boete van 25 cent”. Verzuim van de gezongen H. Mis wordt beboet met een dubbeltje, van het lof met een stuiver. Uit de financiele jaarverslagen van de eerste jaren blijkt dat deze boetes de grootste inkomenspost van het koor zijn.
De geschiedenis van het koor van 1905 tot 1968 is prachtig af te leiden uit zes volgeschreven dictaatcahiers. Met vaste regelmaat zijn vermeld de notulen van bestuurs- en ledenvergaderingen en de jaarverslagen. Jammer dat het in 1968 ineens ophoudt.
Vanaf het begin zijn er Caeciliafeesten gehouden. In november 1914 wordt er gestemd of het - gezien de tijdsomstandigheden - wel door moet gaan. Met 8 stemmen voor en 5 tegen wordt het feest gevierd. In 1907 is de eerste “zomerpartij”: een dag naar Arnhem (uiteraard alleen de mannen). Ondertussen is er een dirigent benoemd, de heer Van Straaten. Elk jaarverslag wordt afgesloten met een fraaie zin die ik hier wil herhalen: “Dit verslag wordt besloten met een woord van dank aan de Heeren Van Straaten en Luijkx voor de zeer vele opofferingen en moeiten die zij voor ons koor overhebben en het uitspreken van de wensch dat wij nog vele jaren onder hunne bekwame leiding mogen samen werken tot meerdere eer en glorie Gods”.
In 1913 wordt de heer Van Straaten opgevolgd door Pierre Brüll, die de functie van dirigent tot zijn dood zal vervullen. In 1963 viert hij zijn gouden jubileum.
In 1924 wordt besloten dat de zangers een examen moeten afleggen bij de Gregoriusvereniging.
In 1925 gaat de zomerpartij voor het eerst over de grens. Naar Luik en de Ardennen, niet één maar drie dagen.
Een belangrijke bron voor een geschiedschrijver van ons koor is ons erelid (nieuwe stijl) Frans Veen. Hij trad in 1932 toe als lid van het knapenkoor, ging na een korte onderbreking met de baard in de keel over naar het mannenkoor en is dus 73 jaar zanger van het OLVOO-koor. Veel van de mensen die genoemd worden in oude notulen en jaarverslagen heeft hij meegemaakt.Vroeger werd er iedere zondag met uitsluitend mannen gezongen. Iedere donderdag werd het Gregoriaans voor de komende zondag ingestudeerd. Ik citeer Frans: “Het was een gezellige ploeg. We zongen de sterren van de hemel. De solo’s was een gedoe. Willem van Straaten was de bas (N.B.Volgens de Gooi- en Eemlander van 1971 bij zijn zilveren jubileum: “een oersterke reus met een joviale bulderstem”). Ben Lucassen snoepte hem de solo vaak af. Totdat hij bij het zingen zijn gebit liet zakken. Sindsdien zong hij met zijn vinger er tegen aan.”
In 1972 kwamen de dames erbij.
Frans noemt de opeenvolgende dirigenten. Pierre Brüll heeft hij jarenlang meegemaakt. Harry van Rossum, J. van Velzen, Piet Negemann, Wim Janssen, Eugeen Liven, Paul Delcour en nu Annette van Tol. Toen de heer Luijkx afscheid nam als organist werd hij opgevolgd door Gerard Smeenk. Hij is jarenlang organist geweest. Eugeen Liven begon als organist bij Wim Janssen en nu zit Pablo Escande al weer jaren op de orgelbank. Frans is wat je noemt deel van een dynastie van OLVOO zangers. Ook zijn vader Frans Veen sr. was jarenlang zanger en erelid (nieuwe stijl). Volgens Frans werd je lid en bleef dat je leven lang. Ons onlangs op 90-jarige leeftijd overleden erelid Jan de Kort is een bewijs van deze stelling.
Er zijn vele leden die bestuursfuncties hebben vervuld, te veel om op te noemen. Eén naam mag in dit kort verslag niet ontbreken: Chris Breuker, jarenlang secretaris en toegewijd lid.
Opmerkelijk is nog dat van 1988 tot 1992 4 maal per jaar een blad Koornieuws verscheen. Er staat veel wetenswaardigs in. Onder andere de rubriek Koorklos, waarin ieder kwartaal een lid van het koor die dan “de klos” is, iets over zichzelf vertelt. Het blad werd gerund door Hans Hardeman en dus mocht het er wezen. Blijkbaar ging het ter ziele toen Hans het te druk kreeg met de Stichting Behoud Monument.
Al ben ik nog niet zo lang lid van het OLVOO-koor, toch kan ik constateren, zowel uit eigen ervaring als uit de archiefstukken en de verhalen van Frans Veen, dat het koor een fijne vereniging is met een prima sfeer.
Jan Jansen,
bas in het OLVOO-koor
(eind september 2005)